- خدمات
- شبکه
- ارتباطات ماهواره ای
- Voip
- فیبر نوری
- دوربین مداربسته
- اینترنت
- Wireless
- Dialup
- فروشگاه
- لوازم جانبی
- لیست قیمت نوت بوک
- فروش و تجهیز سرور
- نوت بوک
- فروش قطعات
- عیب یابی و تعمیر سیستم
- اسکنر و چاپگر
- دوربین دیجیتال
- GPS , UPS
- اطلاعاتی در مورد
- پروژه ها
- پشتیبانی
- شبکه
- اینترنت
- محصولات
عناصر داخلی روتر
آشنائی با عناصر داخلی روتر
روتر يكی از دستگاه های شبكه ای مهم و حياتی است كه از آن در شبكه های LAN و WAN استفاده می گردد . روترها تاكنون در مدل های متفاوت و با معماری مختلف طراحی ، توليد و عرضه شده اند . در اين مطلب با عناصر اصلی داخلی يك روتر آشنا خواهيم شد .
عناصر داخلی روتر
-
پردازنده ( CPU ) : پردازنده مسئوليت اجرای دستورالعمل ها در سيستم عامل را برعهده دارد . مقداردهی اوليه سيستم ، عمليات روتينگ و كنترل اينترفيس شبكه از جمله وظايف يك پردازنده می باشد . CPU ، يك ريزپردازنده است و در روترهای بزرگ ممكن است از چندين پردازنده استفاده گردد .
-
حافظه اصلی ( RAM ) : از حافظه فوق به منظور ذخيره اطلاعات جدول روتينگ ، صف های بسته های اطلاعاتی ، اجراء پيكربندی و cache سوئيچينگ سريع استفاده میگردد . در اكثر روترها ، حافظه RAM فضای زمان اجراء برای نرم افزار IOS و زير سيستم های مربوطه را فراهم می نمايد . حافظه RAM منطقا" به دو بخش حافظه پردازنده اصلی و حافظه ورودی و خروجی مشترك تقسيم می گردد . از حافظه ورودی و خروجی مشترك ( Shared I/O ) توسط اينترفيس ها و به منظور ذخيره موقت بسته های اطلاعاتی استفاده می گردد. با توجه به تكنولوژی استفاده شده در ساخت اينگونه حافظه ها ، پس از خاموش كردن و يا راه اندازی مجدد روتر اطلاعات موجود در حافطه RAM حذف می گردد . حافظه های فوق معمولا" از نوع DRAM ( حافظه RAM پويا ) بوده و می توان با افزودن ماژول های DIMMs ظرفيت آنان را تغيير و افزايش داد .
-
حافظه فلش ( Flash ) : از اين نوع حافظه ها به منظور ذخيره نسخه كامل نرم افزار IOS استفاده می گردد . روتر، معمولا" IOS پيش فرض خود را از حافظه فلش دريافت می نمايد . با توجه به تكنولوژی استفاده شده در ساخت اينگونه حافظه ها ، همواره می توان نرم افزار ذخيره شده درون آنان را ارتقاء و با يك نسخه جديد جايگزين نمود . IOS ممكن است به صورت فشرده و يا معمولی ذخيره شده باشد . در اكثر روترها يك نسخه اجرائی از IOS در زمان راه اندازی روتر به حافظه RAM انتقال می يابد . در ساير روترها ، IOS ممكن است مستقيما" از طريق حافظه فلش اجراء گردد . با افزودن و يا تعويض ماژول های SIMMs و يا كارت های PCMCIA می توان ظرفيت حافظه فلش را ارتقاء داد .
-
حافظه NVRAM : از اين نوع حافظه های غير فرار به منظور ذخيره پيكربندی راه اندازی روتر استفاده می گردد . در برخی دستگاه ها ، NVRAM بر اساس تكنولوژی EEPROMs و در ساير دستگاه ها به صورت حافظه های فلش پياده سازی می گردد. اطلاعات موجود در NVRAM پس از خاموش شدن و يا راه اندازی مجدد روتر از بين نخواهند رفت .
-
گذرگاه ها ( Buses ) : اكثر روترها شامل يك گذرگاه سيستم و يك گذرگاه پردازنده میباشند . از گذرگاه سيستم به منظور مبادله اطلاعات بين پردازنده و اينترفيس ها و يا تجهيزات جانبی نصب شده در يكی از اسلات های سيستم ، استفاده می گردد . گذرگاه فوق مسئوليت مبادله بسته های اطلاعاتی به اينترفيس ها را برعهده دارد ( دريافت و ارسال ).
گذرگاه پردازنده توسط پردازنده و به منظور دستيابی عناصر از طريق حافظه اصلی روتر استفاده می گردد. اين گذرگاه مسئوليت مبادله دستورالعمل ها و داده به يك آدرس خاص از حافظه را برعهده دارد ( ذخيره و بازيابی ).
-
حافظه ROM : از اين نوع حافظه به منظور ذخيره دائم كد اشكال زدائی راه انداز ( ROM Monitor ) استفاده میگردد . مهمترين وظيفه حافظه ROM ، تست و عيب يابی سخت افزار در زمان راه اندازی روتر و استقرار نرم افزار IOS از حافظه فلش به درون حافظه RAM میباشد . برخی روترها دارای يك نسخه خاص و سبك تر از IOS می باشند كه می توان از آن به عنوان يك گزينه و منبع جايگزين در زمان راه اندازی روتر استفاده نمود .اطلاعات موجود در اينگونه حافظه ها را نمی توان حذف نمود و در صورت نياز به ارتقاء ، میبايست تراشه مربوطه را تعويض نمود .
-
اينترفيس ها : اينترفيس ها مسئوليت اتصالات روتر به دنيای خارج را برعهده داشته و می توان آنان را به سه گروه عمده تقسيم نمود :
اينترفيس های مختص شبكه محلی : اين نوع اينترفيس ها معمولا" يكی از گزينه های متفاوت اترنت و يا Token Ring می باشند . اينترفيس های فوق دارای تراشه های كنترلی خاصی می باشند كه منطق لازم برای اتصال سيستم به محيط انتقال را ارائه می نمايند . پيكربندی اينترفيس های فوق ممكن است به صورت ثابت و يا ماژولار ( پيمانه ای و قابل افزايش با توجه به نياز ) باشد .
اينترفيس های مختص شبكه WAN : شامل اينترفيس های سريال ، ISDN و CSUs ( برگرفته از Channel Service Unit ) می باشد. همانند اينترفيس شبكه های محلی ، اين نوع اينترفيس ها نيز دارای تراشه های كنترلی خاصی می باشند كه منطق لازم برای اتصال سيستم به محيط انتقال را ارائه می نمايند . پيكربندی اينترفيس های فوق ممكن است به صورت ثابت و يا ماژولار باشد .
اينترفيس های كنسول و كمكی : اين نوع اينترفيس ها ، پورت های سريالی می باشند كه از آنان جهت پيكربندی اوليه روتر استفاده می گردد . پورت های فوق را نمی توان به عنوان پورت های شبكه در نظر گرفت و از آنان صرفا" جهت برقراری ارتباط از طريق پورت های ارتباطی كامپيوتر و يا مودم استفاده بعمل می آيد. -
منبع تغذيه : منبع تغذيه توان لازم برای عملكرد صحيح عناصر داخلی روتر را تامين می نمايد . روترهای بزرگ ممكن است دارای چندين منبع تغذيه باشند . در روترهای كوچك منبع تغذيه ممكن است به صورت External باشد .
محل نصب عناصر داخلی درون روتر
برای استفاده از روتر لازم نيست كه با محل نصب عناصر اشاره شده درون روتر آشنا باشيم ولی در برخی موارد نظير ارتقاء حافظه اين موضوع می تواند ضرورت خاص خود را داشته باشد .
نوع عناصر و محل نصب آنان در روترها با توجه به مدل آنان می تواند متفاوت و متغير باشد . شكل زير عناصر اصلی داخلی در يك روتر 2600 را نشان می دهد .

عناصر اصلی داخلی روتر 2600 ( منبع : سايت سيسكو )
شكل زير برخی كانكتورهای خارجی يك روتر 2600 را نشان می دهد .

| بازدید : 58 | 11 آذر 1388 ساعت 02:12 ب.ظ |